Dlaczego 11 listopada?
W historii powszechnej dzień 11 listopada 1918 roku zapisał się głównie jako data zakończenia I wojny światowej, Polacy natomiast kojarzą go przede wszystkim jako moment odzyskania niepodległości po okresie zaborów. Od 1795 aż do 1918 roku nie było Polski. Została wymazana z map przez Austrię, Rosję i Prusy. Kraje te podzieliły się polskimi ziemiami i starały – szczególnie Rosja i Prusy - by już nigdy na tych mapach się nie pojawiła. Narzucały Polakom obce języki i kulturę, surowo karały za każdy przejaw polskości, krwawo tłumiły próby odzyskiwania niepodległości. Wielu Polaków straciło życie walcząc o Polskę. Najwięcej w czasie powstania listopadowego w latach 1830 -31 i powstania styczniowego 1863 – 64. Daremne jednak były próby wyzwolenia Ojczyzny - powstania zbrojne kończyły się przegraną z przeważającymi siłami wroga.Ten ciężki okres niewoli trwał ponad 120 lat. Kiedy w 1914 roku wybuchła I wojna światowa, w sercach Polaków zapłonęła nadzieja, że nadchodzi godzina wyzwolenia. Trzy państwa zaborcze rozpoczęły między sobą wojnę. Zmagania wojenne trwały ponad 4 lata i zakończyły się klęską Niemiec i Austrii oraz rewolucją w Rosji. Unieważniono umowy o rozbiorach Polski. I oto spełnił się sen.
Dnia 11 listopada 1918 roku, po 123 latach zaborów Polska odzyskała wolność. Tego dnia Rada Regencyjna przekazała władzę wojskową Józefowi Piłsudskiemu. Rozpoczęto przygotowania do powołania rządu.
Ustanowienie święta
Dzień 11 listopada ustanowiono Świętem Narodowym dopiero ustawą z kwietnia 1937 roku, czyli prawie 20 lat po odzyskaniu niepodległości. Do czasu wybuchu II Wojny Światowej święto obchodzono tylko dwa razy - w roku 1937 i 1938. Podczas okupacji hitlerowskiej świętowanie było niemożliwe. W okresie PRL Święto Niepodległości zostało zakazane. Narodowe Święto Niepodległości obchodzone 11 listopada przywrócono ustawą Sejmu w 1989 r. Największe obchody święta z udziałem władz państwowych odbywają się w Warszawie na placu Józefa Piłsudskiego, przed Grobem Nieznanego Żołnierza.